Code Centerمهندس شویم یا پزشک؟

تبلیغات

    موضوعات

    امکانات جانبی

      × بستن تبلیغات

    اخرین مطالب

    ورود کاربران

    عضويت سريع

      نام کاربری :
      رمز عبور :
      تکرار رمز :
      ایمیل :
      نام اصلی :
      کد امنیتی : *کد امنیتیبارگزاری مجدد

    پربازدید

    فرادرس

    پست ثابت تبلیغاتی فرادرس

    آخرين ارسال هاي تالار گفتمان

    مهندس شویم یا پزشک؟

    فرارو

    یادداشت دریافتی- رضا احمدیان؛ فارغ التحصیل رشته کارشناسی ارشد مهندسی برق هستم یادم است در زمانی که دانش آموز بودیم اگر از ما می پرسیدند می خواهید چکاره شوید در جواب فوراً می گفتیم دکتر یا مهندس. 

    دوست صمیمیی داشتم که در تمام مراحل دبیرستان با هم بودیم و با هم یک رقابت سالم درسی داشتیم و هر دو دیپلم ریاضی و فیزیک گرفتیم من عاشق رشته مهندسی بودم و دوستم بنا به تشویق خانواده اش در کنکور تجربی شرکت کرد. 

    سال اول هردو در دانشگاه دلخواهمان در تهران قبول نشدیم من به رشته مهندسی برق در یکی از دانشگاه های تهران علاقه داشتم و دوستم نیز مایل بود در تهران دندانپزشکی بخواند. یک سال وقت داشتیم با هم در منزل و کتابخانه دروس عمومی مشترک و ریاضی و... را با هم کار می کردیم و دوستم همزمان کلاس های خصوصی زیست شناسی نیز می رفت. 

    خوشبختانه سال بعد هر دو به آرزویمان رسیدیم من در یکی از دانشگاه های دولتی تهران در رشته مهندسی برق قبول شدم ولی دوستم در یکی از شهرستان ها در رشته دندانپزشکی در دانشگاه آزاد قبول شد و چون هنوز خدمت مقدس سربازی نرفته بود ناچاراً برای ادامه تحصیل با کمک والدینش با پرداخت شهریه به شهرستان جهت ادامه تحصیل در رشته دندانپزشکی رفت.

    در طول دوران تحصیل همیشه با هم در ارتباط بودیم دوستم خودش بارها اذعان داشت که خواندن درس دندانپزشکی بسیار راحت تر از مهندسی برق است و بیشتر کارش عملی است و به راحتی واحدهایش را پاس می کند. و صادقانه اعتراف می کرد که رشته مهندسی برق مشکلتر از دندانپزشکی است.

    بگذریم سرتان را درد نیاورم اکنون دوازده سال از آن زمان گذشته و دوستم داری مطب دندانپزشکی است و من هم با مدرک کارشناسی ارشد برق در یک شرکت خصوصی کار می کنم.

    شاید باور نکنید درآمد من به زور ماهیانه با کلی تلاش در بهترین حالت بین سه تا چهار ملیون تومان است ولی دوستم روزانه حداقل دو تا سه ملیون تومان درآمد دارد. 

    من برایش آرزوی موفقیت می کنم چون دوست عزیز و صمیمیم است و این نوشته از روی حسادت نیست بلکه خواسته ام درد دلی با مسئولین داشته باشم.

    باور کنید من در تأمین خرج و مخارج زندگی خودم و همسرم با داشتن دو فرزند کوچک واقعا درمانده شده ام ولی دوستم بهترین امکانات زندگی را برای همسر و فرزندش فراهم کرده است.

    اکنون سوالم از مسئولین محترم این است که چرا اینقدر رشته های مهندسی در مملکت کم اهمیت شده اند من هر بار باید جلوی زن و فرزندانم شرمنده باشم ولی دوستم بتواند بهترین زندگی را داشته باشد واقعاً چرا باید اینقدر تفاوت درآمد میان رشته های مهندسی با رشته های پزشکی یا دندانپزشکی باشد.

    دوستم که خانواده آگاهی داشت مسیر و سطح زندگیش عوض شد که کلاً قابل قیاس منطقی با من نیست ولی من با کلی زحمت و مرارت باید درآمدم اینگونه باشد من با تعدادی از دوستانم که در خارج از کشور در کار مهندسی هستند صحبت کرده ام آنها می گویند حتی اگر بهترین متخصص در رشته پزشکی باشی تفاوت درآمدت با مهندسین همسطح اینقدر بارز نیست.

    حالا من که بین سه تا چهار ملیون تومان شکر خدا درآمد ماهیانه دارم حال آن دبیر محترم با مدرک کارشناسی ارشد با دریافتی ماهانه حداکثر دو میلیون تومان چکار کند که درآمد یک ماهش برابر درآمد یکروز یک دندانپزشک است.

    مسئولان محترم خواهش می کنم چاره ای برای این اختلاف فاحش بیابید شما مسئولید و باید در پیشگاه باری تعالی پاسخگوی امثال ما باشید. 

    چرا در ایران میان تحصیلکرده های متخصص پزشکی یا دندانپزشکی با ما مهندسین و سایر اقشار تحصیلکرده باید اینقدر تفاوت درآمد باشد واقعاً این اختلاف فاحش چه منطقی دارد و دلیلش چیست؟

    در خاتمه مخاطبم با عزیزان رشته فنی و مهندسی است عزیزان از تجربه من پند گیرید اگر واقعاً دنبال زندگی راحت برای خود و همسر آینده تان هستید و در صورت علاقه حتما در رشته های پزشکی یا دندانپزشکی ادامه تحصیل دهید تا مثل ما شرمنده زن و فرزندانتان نباشید.


    تاریخ ارسال پست: دوشنبه 01 تير 1394 ساعت: 15:13

    مطالب مرتبط

    بخش نظرات این مطلب


    نام
    ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
    وبسایت
    :):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
    نظر خصوصی
    مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
    کد امنیتی